Aktualności arrow Historia
17.12.2017.
Aktualności
Rada Sołecka
Sołtys
Radna
LKS "Nadwiślanka"
Teatr ludowy "Tradycja"
Koło Gospodyń Wiejskich
Parafia
Świetlica
Wiejska Kronika Filmowa
Prasa o Okleśnej
Historia
Podziękowania
Napisz do nas
W sieci
Galeria
Odwiedziło nas

Historia PDF Drukuj Email
Pierwsza wzmianka pojawia się w przywileju Kazimierza I Opolczyka dla Klemensa Gryfity wydanego 1 sierpnia 1228 w Rybniku. Wymienia on rzekę Oclesna. O przywileju tym wspomina Kodeks Dyplomatyczny Polski Juliana Bartoszewicza tom III wydany w 1858 roku w Warszawie.
 
W XIV wieku pojawiają się pierwsze wzmianki o osadzie. W przywileju książęcym wydanym 28 kwietnia 1364 w Zatorze, książę odnowił przywilej dla Dytka, syna Piotra, jaki ten dostał na sołectwa w Okleśnej. Osada musiała istnieć już wcześniej, gdyż w 1364 roku książę oświęcimski Jan Scholastyk odnowił lokację. Warto wspomnieć że wieś nazywała się wtedy Łopuszna. Źródła historyczne podają po raz pierwszy w 1396 roku, iż we wsi Przewóz (obecnie przysiółek Spytkowic) istniał prom na rzece Wiśle. Okleśna leży na przeciwległym brzegu rzeki, prawdopodobnie na dawnym szlaku handlowym Racibórz-Spytkowice-Kraków. Przeprawa promowa istnieje w tym miejscu do dnia dzisiejszego, obecnie na lokalnej drodze Poręba Żegoty-Okleśna-Spytkowice.
W roku 1503 książę zatorski Janusz dokonał rozgraniczenia posiadłości klasztoru mogilskiego i tynieckiego na terenie księstwa Zatorskiego. Granica ta przebiegała wzdłuż potoku Okleśna. W XVI wieku istniała tu papiernia produkująca papier na potrzeby Akademii Krakowskiej.

Księga dochodów Beneficjów Diecezji Krakowskiej z roku 1529 dotycząca Klucza Lipowieckiego wymienia dzierżawcę(zarządce) majątku(dworu ziemskiego) w Okleśnej o nazwisku Necnon.

W 1622 roku Stanisław Lubomirski, krajczy koronny, sprzedał Marcinowi Szyszkowskiemu Okleśną z folwarkiem i papierniami.
Nad Wisłą znajdował się port skąd w XVII i XVIII wieku spławiano do Gdańska m. in. rudę cynku z kopalni w Psarach koło Krzeszowic.

W latach 1703-1708 wybudowano w klasztorze w Alwernii kaplicę dla cudownego obrazu Ecce homo. Współfundatorem tej kaplicy był młynarz Jan Para z Okleśnej.

W 1894 powstała Szkoła Powszechna. 15 sierpnia 1899 roku otwarto przebiegającą przez Okleśną linię kolejową Trzebinia-Spytkowice-Wadowice-Skawce. Linia ta została zamknięta dla ruchu pasażerskiego w roku 2002.
Pod koniec XIX wieku wieś liczyła około 650 mieszkańców. Jeszcze na początku XX. wieku Okleśna należała do tzw. hrabstwa teńczyskiego.

Po agresji Niemiec na Polskę Okleśna została z dniem 20 listopada 1939 r. wcielona do III Rzeszy, przewidywano zmianę nazwy wsi na Regenau. Okleśna stała się przez to na ponad 5 lat miejscowością graniczną. Na wschodnim krańcu wsi przebiegała granica między III Rzeszą a Ganeralnym Gubernatorstwem. Okupantowi chodziło o to, żeby linia kolejowa Trzebinia-Spytkowice-Wadowice-Skawce znalazła się na terytorium III Rzeszy. W styczniu 1945 roku miejscowość wyzwoliły oddziały Armii Czerwonej.

Po wojnie okolice były areną starć pomiędzy zbrojnym podziemiem (Oddział Spuły), a przedstawicielami nowej władzy (Milicja Obywatelska). Zabici lub zamordowani byli po obu stronach. Szczególnie tragiczne, było zamordowanie przez milicjantów w 1946 roku, członków rodziny sprzyjającego zbrojnemu podziemiu młynarza z Okleśnej (zabity został młynarz i jego dwie niepełnoletnie córki). W akcji odwetowej przeprowadzonej przez oddział Spuły w pobliskim Podłężu zostali zamordowani dwaj milicjanci.
W 1954 roku otwarto bibliotekę gromadzką, natomiast w 1964 nową Szkołę Podstawową im. XX-lecia PRL tzw. tysiąclatkę (obecnie im. Ignacego Jana Paderewskiego).
 
 
Współczesna panorama Okleśnej wykonana przez Kazimierza Krańskiego jesienią 2007 roku
 
 
Najczęściej szukane
galeria irek kacper mateusz mecz oklesna 160 okleÄš na nocĂ okleÄš na nocÄ okleĹ na nocÄ okleśna nocą parafia radna teatr teatr ludowy wiejska kronika film wkf youtube zemsta ĚŠrÄ Ĺ dÄš a ĹşrĂłdÄš a
Jak do nas trafić?


Top! Top!